ΒΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ "ΚΑΜΨΕΙΣ" ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΝΕΜΟΥΝ "ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ! -"ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ", ΑΛΛΑ...
Καταγγελία για Έλληνα εργοδότη: Επέβαλε στους εργαζόμενους να κάνουν push ups – Τους έδινε και στρατιωτικούς βαθμούς
Οι πρακτικές του επιχειρηματία φέρεται να οδήγησαν αρκετούς στο να αποχωρήσουν από την εταιρεία...
Ιδιοκτήτης εταιρείας η οποία δραστηριοποιείται τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό φέρεται πως αποφάσισε να ακολουθήσει… στρατιωτικές τακτικές για να «πειθαρχήσει» τους εργαζόμενους του.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν στην εκπομπή Live News του Mega από τον αστυνομικό συντάκτη, Βασίλη Λαμπρόπουλο, ο Έλληνας εργοδότης φέρεται να επέβαλε πειθαρχία λόχου και στρατιωτικούς βαθμούς προς τους εργαζομένους.
Συγκεκριμένα ο εν λόγω επιχειρηματίας – ιδιοκτήτης εταιρείας τροφίμων μοίραζε και… στρατιωτικούς βαθμούς στα ανώτερα στελέχη της εταιρείας του όπως επιλοχίας, λοχαγός, ταξίαρχος κ.ά.
Παράλληλα, σύμφωνα με μαρτυρίες και καταγγελίες η πρακτική του
εργοδότη δεν σταμάταγε στην επιβολή βαθμών αλλά και στην απαίτησή του
όλοι οι εργαζόμενοι να κάνουν push ups.
Όπως όλα δείχνουν οι πρακτικές του επιχειρηματία δεν είχαν «ταβάνι» καθώς είχε προσλάβει και personal trainer για να γυμνάζει τους εργαζομένους του και να τους εκδίδει και πτυχία για διάφορα αθλήματα.
Μετά από όλα αυτά, όπως είναι φυσικό πολλοί εργαζόμενοι αποχώρησαν από την εταιρεία, ενώ υπήρξαν πολλοί που προσπάθησαν να νουθετήσουν τον επιχειρηματία, δίχως όμως αποτέλεσμα.
Εδώ θεωρούμε ότι απαιτείται ένας σχολιασμός :
Το παράδειγμα αυτό, που ασφαλώς ενέχει στοιχεία υπερβολής, δεν είναι το μόνο.
Είναι γνωστό /ότι σε αρκετές Εταιρείες –συνήθως Πολυεθνικές…τα στελέχη κυρίως υποχρεώνονται έμμεσα να συμμετέχουν σε Εταιρικές εκδηλώσεις «εκτός Γραφείου», όπως, ενδεικτικά:
· Σαββατοκύριακα Επιβίωσης· Εταιρικά Πάρτη
· Συσκέψεις "Company Credo Compliance" ( "CCC") …
Τα παραπάνω αποτελούν ένα τρόπο να επιβεβαιώνεται ότι τα μεσαία αλλά και ανώτερα στελέχη κυρίως της Εταιρείας μοιράζονται μια κοινή φιλοσοφία και Όραμα λειτουργίας της Εταιρείας και εναρμονίζονται με αυτά, πέρα από την αυστηρή και τυπική τήρηση των Διαδικασιών της Εταιρείας και των εντολών της ιεραρχίας και Διοίκησης.
Και αυτό γιατί οι Εταιρείες αφ ενός θεωρούν ότι από τα μεσαία και ανώτερα στελέχη απαιτείται όχι μόνον η τυπική εκτέλεση των καθηκόντων τους, η τήρηση επί μέρους στόχων , πλάνων κλπ, αλλά η «ψυχή τους» (« Άφρον, άφρον, την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου…») , και η ολοκληρωτική αφιέρωση τους στα «Πιστεύω», Όραμα και συνολικότερους στόχους της Εταιρείας, που πρέπει να επιβεβαιώνεται και πρακτικά και "εκτός Εταιρείας", κατά προτεραιότητα σχετικά με προσωπική, οικογενειακή κλπ ζωή.
Αφ ετέρου και σε σχέση με αυτό, διότι με τις παρεχόμενες υψηλές αμοιβές στα στελέχη αυτά, κάθε απόκλιση, αντίρρηση, χωριστή πορεία, η και απλά αδιαφορία τους για την συνολική λειτουργία της Εταιρείας μπορεί να κοστίζει πάρα πολύ και να απορρυθμίζει το σύνολο και ως κακό παράδειγμα σε άλλους εργαζόμενους, αφου απαιτειται απο αυτα "ενθουσιασμος", και παντα "το κατι παραπάνω" ( Ειναι άλλωστε γνωστό το ρητο " Σε μια εταιρεια επιβιώνεις αν κάνεις καλά ότι σου ζητούνε, αλλα ριζώνεις και ανεβαίνεις αν κάνεις καλά και πράγματα που δεν σου εχου ζητηθει"...) .
Έτσι, για παράδειγμα , τα «Σαββατοκύριακα Επιβίωσης» (“Survival Weekends”) που εξακολουθούν να οργανώνουν Πολυεθνικές και να απαιτούν την συμμετοχή των στελεχών, που περιλαμβάνουν, εν ειδει παιγνίου, επίπονη διαβίωση σε περιβάλλον εξοχής, «outdoor «ασκήσεις κλπ, έχουν πέραν του προβαλλόμενου «να συσφίξουμε σχέσεις, να γίνουμε μια οικογένεια…», βαθύτερο στόχο να διαπιστώσουν αν τα στελέχη τα βγάζουν πέρα σε δύσκολες συνθήκες, με την συχνά αυθαίρετη υπόθεση ότι ένα στέλεχος που αποτυγχάνει σε αυτά δεν έχει την αυστηρή και «στρατιωτική» πειθαρχία που χρειάζεται γενικότερα και για την εργασία του στην Εταιρεία η και σε έκτακτες καταστάσεις κρίσης κλπ.
Τα Εταιρικά Πάρτυ είναι επίσης, κάτω από την «χαρούμενη» επιφάνεια, και εργαλεία μέτρησης αυτής της συμμετοχής των στελεχών στην Εταιρική ζωή. Έτσι κρίνεται απαράδεκτο για ένα ανώτερο στέλεχος να μην μετέχει όχι το ίδιο-αλλοίμονο, αυτό είναι αυτονόητο…-αλλά ΚΑΙ η σύζυγος /σύντροφος του στο (συνήθως βαρετό …)αυτό πάρτυ, γιατί αυτό δείχνει ότι το στέλεχος αυτό στην οικογένεια του δεν έχει την υποστήριξη και μέθεξη στα Εταιρικά δρώμενα, αφού όλη η οικογένεια πρέπει να ζει γύρω από την Εταιρεία και να καθορίζεται από την εκεί σταδιοδρομία των μελών της .
(« Πάλι δεν εμφανίστηκε η Joan, η γυναίκα του John, στο barbecue χθες», ίσως πει ο Διευθύνων Σύμβουλος της «Camp Ltd» …« Μάλλον έχουμε πρόβλημα με τον John…Δεν είναι τόσο μαζί μας..»)
Τέλος , η επίδειξη πίστης και συμμετοχής στο «Credo» της Εταιρείας –δηλαδή στην Δήλωση των ΒασικώνΑρχων και Φιλοσοφίας της –αποτελεί τόσο σημαντικό στοιχείο ενότητας και συνοχής, που συχνά τα στελέχη υποχρεώνονται να το φέρουν μαζί τους σε μια χρυσή κάρτα σαν υπενθύμιση και επίδειξη.
Το κατωτέρω παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό.
Η Αποστολή (Credo) της Ritz-Carlton
Στα Χρυσά Πρότυπα (Gold Standards) της Ritz-Carlton, τα οποία ξεκινήσαμε να αναλύουμε την περασμένη εβδομάδα, ανήκει και το Credo. Κάθε υπάλληλος έχει πάντα πρόχειρη μαζί του την Credo Card, που περιλαμβάνει σε ένα τετράπτυχο μεγέθους πιστωτικής τα Χρυσά Πρότυπα της εταιρίας.
To Credo αποτελεί τη δήλωση της αποστολής της και αναπόσπαστο κομμάτι της φιλοσοφίας της αλυσίδας. Συνθέτει το θεμέλιο των συμπεριφορών και τις κατευθυντήριες αρχές που οφείλει να ακολουθεί το προσωπικό, για να εξασφαλίσει τη δέσμευση του σήματος της εταιρίας έναντι των επισκεπτών της, και να ενισχύσει την αφοσίωσή τους σε αυτήν.
“The Ritz-Carlton is a place where the genuine care and comfort of our guests is our highest mission.
We pledge to provide the finest personal service and facilities for our guests who will always enjoy a warm, relaxed, yet refined ambience.
The Ritz-Carlton experience enlivens the senses, instills well-being, and fulfills even the unexpressed wishes and needs of our guests.”
«H Ritz-Carlton είναι ένας χώρος όπου η ανεπιτήδευτη φροντίδα και άνεση των επισκεπτών μας είναι η κορυφαία αποστολή μας.
Δεσμευόμαστε να παρέχουμε άριστη προσωπική εξυπηρέτηση και εγκαταστάσεις στους επισκέπτες μας, που θα απολαμβάνουν πάντα μια ζεστή, χαλαρή, αλλά και εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα.
Η εμπειρία στη Ritz-Carlton αναζωογονεί τις αισθήσεις, τονώνει την ευεξία και εκπληρώνει ακόμη και τις ανεκδήλωτες επιθυμίες και ανάγκες των επισκεπτών μας.»
Στο ξενοδοχείο, είμαστε όλοι οικοδεσπότες. Ο καθένας από εμάς εκπροσωπεί το σήμα της εταιρείας και καλείται να δώσει σάρκα και οστά στην αποστολή της (“I am The Ritz-Carlton”). Δεν είμαστε στο πόστο για να εκτελέσουμε απλά και μόνο τα ατομικά μας καθήκοντα, αλλά για να εκπληρώσουμε την αποστολή, μέσω της δέσμευσης ότι θα υπερβούμε τις προσδοκίες των επισκεπτών, παρέχοντας όλα τα παραπάνω.
Πρέπει λοιπόν να προσφέρουμε καθημερινά (ανεξαρτήτως του πώς αισθανόμαστε) μια αυθεντική φροντίδα και άνεση στους επισκέπτες μας, δημιουργώντας μια ζεστή, χαλαρή, αλλά και εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα. Ένα τέτοιο επίπεδο επικοινωνίας μάς βοηθά να παρέχουμε άριστη προσωπική εξυπηρέτηση, ικανοποιώντας τις συγκεκριμένες ανάγκες τους, γνωρίζοντάς τους καλύτερα, και επιτρέποντάς μας να δεθούμε συναισθηματικά μαζί τους (emotional engagement).
Πολυτέλεια δεν είναι μόνο η κομψότητα στις εγκαταστάσεις του καταλύματος, η ασυναγώνιστη τοποθεσία και η προσαρμογή των υπηρεσιών μας στις ανάγκες των πελατών και στις τελευταίες τάσεις της αγοράς. Πολυτέλεια είναι τα συναισθήματα που ξυπνάμε στους επισκέπτες μας, μέσω της υποδειγματικής και εξατομικευμένης εξυπηρέτησης. Σίγουρα ένα μοναδικό προϊόν θα τραβήξει τα βλέμματα και θα φέρει μια κράτηση, αλλά για να καταφέρουμε να προσφέρουμε μια ολοκληρωμένη εμπειρία, πρέπει να δημιουργήσουμε μια αίσθηση φροντίδας, ευεξίας και άνεσης, που θα κάνει τον επισκέπτη να νοιώσει πως βρίσκεται σε ένα δεύτερο σπίτι του, μακριά από το δικό του.
Η ανεπιτήδευτη φροντίδα θα επιτευχθεί με την υιοθέτηση ενός ζεστού τόνου φωνής ("ανεπιτηδευτη"; σ. " Alterman"...) στους καλεσμένους μας, όπως όταν μιλάμε με τους φίλους και την οικογένειά μας, κάνοντάς τους να νοιώσουν ξεχωριστοί (χωρίς όμως να γινόμαστε υπερβολικά φιλικοί και πάντα προσέχοντας την γλώσσα του σώματός μας). Βεβαιωνόμαστε ότι οι επισκέπτες έχουν όλα όσα χρειάζονται και είμαστε εξυπηρετικοί στην ικανοποίηση των αιτημάτων τους, προκειμένου να βιώσουν την απόλυτη εμπειρία. Ενεργούμε προβλεπτικά στον προσδιορισμό των αναγκών τους, προτού οι ίδιοι τις εκφράσουν, προτείνοντάς τους προϊόντα και υπηρεσίες που πιστεύουμε ότι θα απολαύσουν.
Ας περιγράψουμε ένα κατεξοχήν παράδειγμα άριστης εξυπηρέτησης, που θα μας δώσει μια πλήρη εικόνα της υλοποίησης του Credo:
Βρισκόμαστε
στον χώρο της υποδοχής και παρατηρούμε έναν επισκέπτη που κοιτάει με
περιέργεια τον πίνακα πληροφοριών των εστιατορίων μας. Χαμογελάμε, τον
προσεγγίζουμε, βεβαιωνόμαστε αν είναι πρόθυμος για συνομιλία, αναφέρουμε
το όνομά μας και εκμαιεύουμε το δικό του.(....) "
Οι τεχνικές αυτές επίτευξης συνοχής και ενοποίησης στο εσωτερικό των Εταιρειών, λοιπόν, μπορούν τελικά να φτάνουν "at extremis" και στο επίπεδο της Ελληνικής Εταιρείας που αναφέρθηκε στην αρχή ότι επέβαλε στρατιωτικές ασκήσεις στα μέλη και συνεργάτες της .
Μην ξεχνάμε ότι –για να μη θεωρηθούν αυτά μόνο Δυτικά παραδείγματα- στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κινας οι εργαζόμενοι συχνά είναι υποχρεωμένοι να κάνουν οργανωμένη γυμναστική πριν αρχίσουν εργασία το πρωί, για την σωματική και πνευματική τους ευεξία, («νους υγιής εν σώματι υγιεί…»)
..ενώ σε άλλες περιπτώσεις σε Δυτικές Πολυεθνικές εργαζόμενοι υποχρεώνονται να συμμετάσχουν σε πανηγυρικές εκδηλώσεις –με αφορμή κάποια επιτυχία της Εταιρείας- όπου πρέπει και φωνάζουν ρυθμικά συνθήματα και τραγουδούν τον …Ύμνο της Εταιρείας !!!
Στην Ελλάδα είναι αλήθεια ούτι τέτοια παραδείγματα σπανίζουν μεν, αλλά δεν ειναι και ανύπαρκτα , παρά την άποψη ότι «του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει», η θα φαίνονταν και λίγο «αστείες Αμερικανιές» …
Εν τούτοις δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί στις Εταιρείες να μεριμνούν για την εσωτερική συνοχή του προσωπικού τους , και εξ αυτού προκύπτουν και οι δράσεις Coaching των εργαζομένων, τα σεμινάρια, οι συνεντεύξεις επίλυσης προβλημάτων, οι Συσκέψεις Τμημάτων, Συντονισμού , οι αξιολογήσεις κλπ. που εκφευγουν του αμιγώς η στενά παραγωγικού χρόνου των εργαζομένων.
Εάν ένας εργαζόμενος πει: «Σ αυτά δεν είναι υποχρέωση μου να μετέχω –κάνω τη δουλεία που μου έχετε αναθέσει, μου δίνετε τον συμφωνημένο μισθό και τέρμα !Δεν είμαι πίθηκος να παριστάνω αυτά που με βάζετε…» είναι μεν αξιοπρεπής, αλλά δεν έχει πολύ μέλλον σε μια Εταιρεία που πιστεύει σε τέτοιες «συγκολλητικές» δράσεις.
Αν αυτά γίνονται με πολύ «στημένο» και φανερά «θεατρίστικο» τρόπο, προκαλούν μάλλον κακό παρά καλό και αποξενώνουν τελικά τους εργαζόμενους από την Εταιρεία, γιατί θα θεωρηθεί ότι αυτή εκμεταλλεύεται την εξουσία της επειδή τους δίνει ένα μισθό.
Και οι Εταιρείες όμως πρέπει να επιδιώκουν την ενότητα και συνοχή στο προσωπικό τους κυρίως με παραδείγματα και παρουσία της Διοίκησης διπλά τους σε εργασιακά θέματα, δικαιοσύνη στις αξιολογήσεις και περιβάλλον ανταμοιβής προσπάθειας , με περιορισμένη όμως χρήση υποχρεωτικών «συγκολλήσεων» σαν τις ανωτέρω.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου