ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ- ΜΙΑ ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ ΣΧΕΣΗ...

 

 

Δυο είναι οι στόχοι του Ιστολόγου και της Ομάδας "Alterman" :

1. Να βοηθήσει τους επιχειρηματίες να προσεγγίζουν τα θέματα της επιχείρησης και με ένα "εναλλακτικό", ίσως και "αιρετικό" τρόπο, που θα τους λύνει συχνά τα προβλήματα-και μάλιστα σε μια περίοδο μεγάλων και γρήγορων αλλαγών στο εν γένει περιβάλλον.....
2. Να αποκτούν την  δυνατότητα να προσεγγίζουν σφαιρικά και συνολικά τα θέματα , βλέποντας την επιχείρηση τους σαν τμήμα ενός συνόλου , και από πολλές πλευρές, χωρις να χάνουν την εστίαση τους.

Με αυτό σαν βάση, θεωρούμε σημαντικό να γίνει κατανοητό και στις επιχειρήσεις  το πόσο σημαντική είναι η δημογραφική ανάπτυξη μιας χώρας, για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, οπως φαίνεται σαφώς και στο ανωτέρω διαγραμμα:. 

 

Η κύρια ιδέα του ανωτέρω διαγράμματος είναι να αναδείξει την κυκλική συσχέτιση δημογραφικής κ οικονομικής επιχειρηματικής ανάπτυξης...

..που συνήθως παραβλέπουμε, δίνοντας έμφαση μόνον σε εθνικές, κοινωνικές κ συναισθηματικές πλευρές του δημογραφικού προβλήματος ("χώρα που πεθαίνει", "ποιος θα πολεμήσει"  κλπ κλπ, υπαρκτά θέματα αλλά μη αποτιμημένα συνήθως  και κατά την οικονομική τους διάσταση...)

Εννοούμε δηλαδή ότι, σε μια συνεχή αλληλουχία  :

Η δημογραφική ανάπτυξη οδηγεί σε αύξηση της ζήτησης των προϊόντων που σχετίζονται με αυτήν-τρόφιμα, ένδυση, φάρμακα, οικοδομή ...

...και επομένως σε ανάπτυξη των επιχειρήσεων κ δημιουργία νέων...

...κάτι που διευκολύνεται και από την λόγω αύξησης πληθυσμού προσφορά εργασίας.

Αυτές οι επιχειρηματικές εξελίξεις δημιουργούν δημοσιονομικούς πόρους...

..μέρος των οποίων μπορεί να ανακατευθυνθεί στην ενίσχυση των οικογενειών για να γεννήσουν πιο πολλά παιδιά...

..κ έτσι ο κύκλος μετατρέπεται σε αναπτυξιακή σπείρα...

..που ωφελεί την οικονομία,την κοινωνία και  τη Χώρα .

Η επιβίωση ενός Έθνους και μιας Χώρας συναρτάται και με την οικονομική δυναμική του , που κατά τα ανωτέρω σχετίζεται και με την δημογραφική του δυναμική.

Δεν είναι τυχαίο ότι στον τ. « Τρίτο Κόσμο», σε χώρες-γίγαντες  όπως η Ινδία, το Πακιστάν, η Ινδονησία , η Μαλαισία, η Βραζιλία, η Νιγηρία  κλπ, έχει δημιουργηθεί λογω των αθρόων γεννήσεων και αύξησης του πληθυσμού ένα ευρύ μεσαίο στρώμα με συνήθειες και επιλογές κατανάλωσης σχεδόν πλησίον των Δυτικών, που με τη σειρά του ενισχύει την ζήτηση και την οικονομία σύμφωνα με τη ανωτέρω «αμφίδρομη», κυκλική σχέση.

Σε αντίθεση  με αυτό το παράδειγμα, χώρες όπως η Ελλάδα και περιοχές του Πλανήτη όπως η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, με γηρασκοντες πληθυσμούς, βλέπουν και τη ζήτηση και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων τους να μειώνονται, και αυτό για δυο αλληλοεπηρεαζόμενους λόγους:

Αφ ενός η μείωση του πληθυσμού και η γήρανση προκαλούν μειώσεις της ζήτησης, αφού οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν συνήθως κυρίως ιατρικές ανάγκες και πιθανόν ανάγκες έσχατου τουρισμού, και όχι τόσο καταναλωτικών και διαρκών αγαθών, που ήδη έχουν στην κατοχή τους ( ηλ.συσκευες, αυτοκίνητα κλπ)

Αφ ετέρου η μείωση τί πληθυσμού προκαλεί σπανιότητα διατιθέμενης εργατικής δύναμης, που ανεβάζει τα  ημερομίσθια βάσει του κανόνα «προσφοράς-ζήτησης» …

..και, επομένως, η διπλή επίδραση «μείωσης τζίρου-αύξησης κόστους παράγωγης» (και επομένως μείωσης ανταγωνιστικότητας ) συντελεί σε από δυο πλευρές μείωση των κερδών…

..που οδηγεί αφ ενός σε μείωση της φορολογίας , από την οποία θα ήταν δυνατό να προκύψουν πόροι για ενίσχυση των νεανικών νοικοκυριών…

..αφ ετέρου δεν έξοδο των ζημιογόνας τάσης πλέον επιχειρήσεων από την αγορά, με συνέπεια «αποεπιχειρηματοποίηση»…

..και ούτω καθ εξής σε ένα αρνητικό σπιράλ προς τα κάτω…

Ένα σημερινό παράδειγμα είναι το πρόβλημα στην εστίαση, όπου με την άνοδο του τουρισμού στην Ελλάδα το 2022 , εμφανίζεται με σαφήνεια έλλειψη εργατικών χεριών για τις επιχειρήσεις αυτές

Στο συγκεκριμένο θέμα έχουν υπάρξει μέχρι σήμερα λανθασμένες κατ εμάς και ειδικούς απόψεις ότι το δημογραφικό κενό που εμφανίζεται στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη ( ας σημειωθεί ότι στο ισοζύγιο θανάτων γεννήσεων στην Ελλάδα κάθε μέρα έχουμε μείωση πληθυσμού κατά 100 άτομα –σαν να κλείνει μια μεγάλη επιχείρηση …)

…είναι δυνατόν να καλυφθεί με  ενσωμάτωση των μεταναστευτικών ροών- όπως ισχυρίστηκε  και η τ.Καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μερκελ κατά τα ανωτέρω…(Προ μερικών ετών είχε πει κάτι που μοιάζει εως και τρομακτικό: « Η Γερμανία, για να κρατήσει την ανταγωνιστικότητα της, χρειάζεται μέχρι το 2050 18 εκατομμύρια μετανάστες!...»)

…αναφερόμενη στον γηράσκοντα  Γερμανικό-και γενικά Ευρωπαϊκό- πληθυσμό…

Αυτό όμως μπορεί να είναι ορθό για μια αρχική περίοδο εισόδου των μεταναστών στην χώρα –υποδοχέα , οπότε με την ζήτηση που προκαλούν (π.χ. φαρμακεία για υλικά υγείας νηπίων κλπ που εδώ βρίσκουν , σε αντίθεση με τις χώρες τους) συντελούν στην ανάπτυξη συγκεκριμένων κλάδων.

Εν τούτοις , έχει παρατηρηθεί ότι μετά από ένα διάστημα, οι μετανάστες προσαρμόζουν τον τρόπο αναπαραγωγής τους σε αυτόν της κοινωνίας –υποδοχέα , μειώνοντας τα παιδιά που κάνουν, και επομένως σε διάστημα μιας γενιάς η συμπλήρωση του κενού παύει.

Για αυτό το λόγο, η λύση δεν είναι να «συμπληρώσουμε όσους δικούς μας μας λείπουν με ξένους» -που ούτως η άλλως απαιτούνται πόροι για την ενσωμάτωση τους, υποδομές κλπ…

...ουτε βοηθούν  αναφορές  απο επισημα χείλη οτι "κατα την ΕΛΣΤΑΤ αν μηδενιστούν  οι μεταναστευτικές ροές το 2080 ο πληθυσμος της χώρας θα μειωθεί στα 7,2 εκ. "γερόντια", ενω κατα τον ΙΟΒΕ το 2100 θα ειναι 5,7 εκατομμυρια..."και άρα να η λύση: Οι μετανάστες! (σ. Ι: Τι πρωτοβουλιες πήρε αλήθεια ο ΙΟΒΕ και τα μελη του ΣΕΒ για την τόνωση των γεννησεων;)  -

Πρέπει λοιπον κατ αρχήν να ληφθούν μέτρα για την εναρμόνιση οικογενειακής, προσωπικής και επαγγελματικής ζωής των εργαζομένων, και  να δοθούν κίνητρα στα εντόπια νεαρά ζευγάρια να κάνουν πιο πολλά παΐδια –παιδικοί σταθμοί, επιδόματα κλπ, τα οποία όπως ήδη ελέχθη θα εξευρεθούν από την επιχειρηματική ανάπτυξη ,με το κυκλικό διάγραμμα να εφαρμόζεται στη θετική κατεύθυνση, στα πλαίσια μιας Ολοκληρωμένης και Κοστολογημένης Δημογραφικής Πολιτικής..

Όταν όμως υπάρχει σαφής έλλειψη μιας τέτοιας Ολοκληρωμένης Πολιτικής (οπως απέδειξε

 

 και η Μελέτη της Διακομματικής Κοινοβουλευτικης  Επιτροπής για το Δημογραφικο 2018-link ανωτερω)...

...όταν σημειώνεταε τοσο μεγάλη καθυστερηση κυρίως στην δημιουργία των προτεινόμενων εκεί Διατομεακών και Οριζόντιων Δομών  και μέτρων για την αντιμετώπιση του Δημογραφικού...

...όταν σε μια χώρα με σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα δεν έχει ακόμη συσταθεί ξεχωριστό Υπουργείο Δημογραφικής Ανάπτυξης και Πολιτικής, όταν σαν παράδειγμα-που αφορά κυρίως τις Επιχειρήσεις και τους εκει εργαζομένους-οι γονικές άδειες στην Ελλάδα ( σε αντίθεση με την Γαλλία π.χ.) είναι ΑΠΛΗΡΩΤΕΣ στον Ιδιωτικό Τομέα, ενώ μόλις εξασφαλίστηκε να είναι αμειβόμενες στο Δημόσιο Τομέα αυξήθηκαν κατακόρυφα οι γεννήσεις στους Δημ.Υπαλληλους, δεν ειναι ορθολογικό να μη επιλύωνται αυτά τα θέματα και να προστρέχει η Πολιτεία κατά προτεραιότητα στην "εύκολη λύση" της λογικής της "υποκατάστασης"  αυτών των μεγάλων Δημογραφικών ελλείψεων με "ενσωμάτωση" μεταναστών, χωρις να σημαινει ασφαλώς ότι και αυτό δεν πρεπει να ενταχθεί σε μια  Ολοκληρωμενη  Δημογραφική Πολιτική..  

 

Εξ αυτού προκύπτει, καταλήγοντας, ότι οι Επιχειρήσεις πρέπει να έχουν θετική στάση και δράσεις υπέρ της δημογραφικής ανάπτυξης , βοηθώντας και τους εργαζομένους σε αυτή την κατεύθυνση ( παιδικοί σταθμοί, επιδόματα πολυτεκνίας, δημιουργία Βραβείων “Kids Friendly Business”-( “KFB”)-κατ αναλογιών με το “ Best Workplace Award”…)

…. τοποθετούμενες ασφαλώς (κατά την απολύτως προσωπική γνώμη μας)  με προσοχή και διακριτικότητα –σε μια ισορροπία ατομικών και συλλογικών/κοινωνικών δικαιωμάτων (αφού μια κοινωνία έχει δικαίωμα και αυτή να επιζήσει…), ως "Opinion Leaders", και στο θέμα των αμβλώσεων (300-350 000 τον χρόνο...)

...για τις οποίες η Ελλάδα εξοδεύει 500 εκ €(!!!)  ετησίως…

  

 ΥΓ. Επί των θεμάτων Δημογραφικής Ανάπτυξης ενδιαφέροντα είναι τα βιβλία-μελέτες , μεταξύ άλλων, της Δρος Χ. Συμεωνίδου, τ. Διευθύντριας Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών ( EKKE) , που μπορείτε να αναζητήσετε στα βιβλιοπωλεία («Πολιτεία»-ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΣΑΚΚΟΥΛΑΣ») , με κύρια αξία τους ότι έχουν προσεγγίσει το Δημογραφικό θέμα με συνολικές λογικές “cost-benefit analysis” («Οικογενειακές Πολιτικές στην Ελλάδα και την Ευρώπη –μια ανάλυση «κόστους- οφέλους») 

 Επισυνάπτουμε, τέλος,  και σχετικό ενδιαφέρον άρθρο, στα πλαίσια της αντίληψης μας για την συνολική και ευρύτερη ματιά και κατανόηση των Επιχειρηματιών σε γενικότερα θέματα της κοινωνίας-περιβάλλοντος της Επιχείρησης τους, αλλά και Ιστορικά, που μας διδάσκουν πολλά ….

Δημογραφικές Εξελίξεις 

Ο Αριστοτέλης αναλύοντας την αδυναμία των Σπαρτιατών να αποκρούσουν τους Θηβαίους, λόγω της ολιγανθρωπίας, στην οποία τους είχε οδηγήσει το σύστημα διακυβερνήσεώς τους, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα: «Ούτος εστίν πόλεως όρος άριστος, η μεγάλη του πλήθους υπερβολή». Εξαιτίας του μεγάλου δημογραφικού προβλήματος όσοι απολάμβαναν της σπαρτιατικής εκπαίδευσης αποκτούσαν και πολιτικά δικαιώματα. Ο Πολύβιος ο μεγαλοπολίτης παρουσιάζοντας την εικόνα της Ελλάδος το 165 π.Χ. έγραψε: «Έφθασε ο καιρός σήμερα στην Ελλάδα να υπάρχει αρνησιπαιδία και ολιγανθρωπία, εξαιτίας της οποίας οι πόλεις ερημώθηκαν και σημειώθηκε πλήρης έλλειψη παραγωγής, αν και δεν συνέβησαν πόλεμοι ή επιδημίες, επειδή οι άνθρωποι εξετράπησαν στον εγωισμό και τη φιλοχρηματία ακόμη και σε τεμπελιά, έτσι ώστε να μη θέλουν να παντρευτούν, ούτε να κάνουν παιδιά, ούτε να ανατρέφουν, αλλά να αποκτούν το πολύ ένα ή δύο, ώστε να τα αφήσουν πλούσια κληρονομιά και να μη ξοδεύουν για την ανατροφή τους, γι’ αυτό το λόγο το κακό μεγαλώνει.»

Στις ύστατες ημέρες της Κωνσταντινουπόλεως ως ελεύθερης πόλεως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε δώσει εντολή στον υπασπιστή του και μετέπειτα ιστορικό Γεώργιο Φραντζή να απογράψει τον πληθυσμό της βασιλεύουσας που ήταν σε θέση να κρατήσει όπλο. Ο Φραντζής εξετύλισσε την εντολή και ανακοίνωσε τον αριθμό στον αυτοκράτορα: τέσσερες χιλιάδες εννιακόσιοι εβδομήντα τρεις μάχιμοι, στους οποίους περιλαμβάνονταν μοναχοί και κάθε είδους εθελοντές, πλην των ξένων μισθοφόρων. Σε λίγο τα αμύθητα πλούτη που είχαν σωρεύσει επί αιώνες οι άρχοντες της Ρωμανίας περνούσαν στα χέρια των κατακτητών.

Οι περίοδοι δημογραφικής κάμψεως είναι περίοδοι ιστορικής παρακμής. Και είναι αναμφισβήτητο ότι ζούμε σε εποχή τρομακτικής δημογραφικής κάμψεως. όμως δεν ομιλούμε για παρακμή αλλά απεναντίας πλάθουμε όνειρα και καταστρώνουμε μακροπρόθεσμα σχέδια οικονομικής αναπτύξεως! Έχοντας καταντήσει αφελείς μαλθουσιανισμός, εξαρτήσαμε την ευτυχία μας από την πίστη ότι όσο λιγότεροι είμαστε τόσο περισσότερα αγαθά απολαμβάνουμε. Κι άσε τον Αριστοτέλη και τον Πολύβιο να γράφουν ότι θέλουν! Σταθερά προσανατολισμένοι προς τον αστερισμό της Δυτικής σκέψεως και κοσμοαντιλήψεως ασχολούμαστε περισσότερο με τη δημογραφική έκρηξη των λαών του λεγόμενου Τρίτου κόσμου και κηρύσσουμε σταυροφορίες απελευθέρωσης με την νομιμοποίηση των εκτρώσεων! Και το πρόβλημα διογκώνεται και οι προοπτικές για το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας κάθε άλλο παρά αισιόδοξες είναι, παρά τα όσα περί του αντιθέτου λέγονται και γράφονται από εκείνους που επέλεξαν να παίξουν το ρόλο του δημαγωγού! Ποιοί όμως είναι οι παράγοντες που οδήγησαν στην κατάπτωση αυτή την ελληνική κοινωνία; Θα παρουσιάσουμε τους πιο σημαντικούς:

1. Η αστικοποίηση, η εσωτερική μετανάστευση. Η ξένη κατοχή, κατά τη διάρκεια του Β’ μεγάλου πολέμου και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε προκάλεσαν την ερήμωση πολλών οικισμών και οδήγησαν τους κατοίκους αυτών στα αστικά κέντρα προς αναζήτηση καλλίτερης τύχης. Η στρεβλή ανάπτυξη που ακολούθησε οδήγησε στο σχηματισμό της Σεβαστούπολης που καλείται Αθήνα και μιας μικρογραφίας της που αρχίζει με τη σειρά της να ασφυκτιά, της Θεσσαλονίκης. Η ανασυγκρότηση έγινε χωρίς εθνικό όραμα. Το αθηναϊκό κράτος είχε αρχίσει να παίρνει τα χαρακτηριστικά εκείνα που γιγαντώθηκαν στις ημέρες μας και μας τρομάζουν! Μια μικρή ομάδα ανθρώπων που διαχειρίζονταν την εξουσία, με τις ευλογίες ξένων «προστατών» μας, πρόθυμη να εκποιήσει από απαράγραπτα εθνικά δίκαια, ως οράματα που άλλοτε έτρεφαν τον Έλληνα, στο όνομα της ασκήσεως ρεαλιστικής πολιτικής έναντι των ισχυρών που έμαθαν συνεχώς να ζητούν γιατί τους δείξαμε ότι είμαστε διατιθέμενοι συνεχώς να παραχωρούμε.
2. Η εξωτερική μετανάστευση. Η ανεπάρκεια της ελληνικής αγοράς να απασχολήσει τα λίγα σχετικά εργατικά χέρια, ύστερα από την αιμορραγία του πολέμου, οδήγησε στη φυγή πολλούς νέους. Τόπος η Αυστραλία αρχικά, στα μέσα της δεκαετίας του 50 και η Γερμανία, λίγα χρόνια αργότερα. Ευλογία χαρακτηρίστηκε από κάποιον πολιτικό μας η μετανάστευση εκείνη! Άγνοια ή στρεβλή περί αναπτύξεως αντίληψη; Από τους μεταναστεύσαντες στην Αυστραλία λίγοι έχουν επιστρέψει και πολύ λιγότεροι αναμένεται να επιστρέψουν στο μέλλον. Με τους άλλους που μετακινήθηκαν στη Γερμανία η κατάσταση είναι πιο παρήγορη. Και πολλοί περισσότεροι έχουν επιστρέψει και οι μη επιστρέψαντες έχουν την ευχέρεια συχνών επισκέψεων στην πατρίδα, ώστε να μην αποκοπούν από αυτήν.
3. Η εισβολή του νέου τρόπου ζωής και η σταδιακή απομάκρυνση από τις παραδοσιακές αξίες, είναι ο τρίτος λόγος της δημογραφικούς γήρανσης. Προσανατολισμένοι προς τη Δύση από τότε που γίναμε κράτος δεν παύουμε να μιμούμαστε δουλικά κάθε τι που προέρχεται από εκεί. Η οικογένεια, το κύτταρο, όπως συνηθίζουμε να λέμε, της κοινωνίας γνώρισε επανωτά κτυπήματα μέσα από την προβολή ενός τρόπου ζωής που θεωρεί τα παιδιά εμπόδιο στην απόλαυση της ζωής και την επαγγελματική σταδιοδρομία, ιδίως για τις γυναίκες. Ο καταναλωτισμός ιδεολογία των βιομηχανικά ανεπτυγμένων κοινωνιών που στόχευε και εξακολουθεί να στοχεύει στην δημιουργία τεχνητών, συνεπώς ψευδών αναγκών, ανέτρεψε τον παραδοσιακό λιτοδίαιτο τρόπο ζωής του Έλληνα κι αυτός πνίγεται στις ημέρες μας από το άγχος να καλύψει τις πολλές του επιθυμίες σε μια αρρωστημένη άμιλλα υπέρβασης του γείτονα στην κοινωνική ιεράρχηση, όπου πρωτεύοντα χαρακτηριστικά είναι τα κυβικά του αυτοκινήτου, η σπατάλη και η εκκεντρικότητα, όπως καθημερινά διδάσκει η -πλουραλιστική τω τρόπω καλλιεργούμενη διαφθορά των συνειδήσεων- μικρή οθόνη. Παράλληλα ο ακάματος και κοινωνικός Έλληνας έγινε οκνηρός και ατομιστής, χάνοντας από τον ορίζοντα του ιδανικά που έθρεψαν γενιές και ζώντας με μόνο στόχο και σκοπό το χρήμα. Και καθώς αυτό δεν αποκτάται τόσο εύκολα με τον ιδρώτα του προσώπου ως πολυμήχανοι ανακαλύψαμε χίλιους δυο άλλους τρόπους! Αυτή είναι η ζωή μας σήμερα. Και προς επιβεβαίωση των λεχθέντων αναφέρω απόσπασμα από το πόρισμα της διακομματικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη μελέτη του δημογραφικού ζητήματος, που υποβλήθηκε στη Βουλή τον Φεβρουάριο του 1993: «Η απομάκρυνση από τα παραδοσιακά ελληνικά πρότυπα ζωής και η κοινωνική παρακμή με την υπονόμευση των αξιών του γάμου, της οικογένειας και των τέκνων έχουν σημαντική επίδραση στο δημογραφικό. Ο υπέρμετρος ευδαιμονισμός, η χαλάρωση των ηθών, τα ναρκωτικά, το AIDS και γενικά η κοινωνική υποβάθμιση και η παγκόσμια ανασφάλεια επιδρούν αρνητικά στο δημογραφικό.» Ο δείκτης γεννήσεων από 2.2-2.3 που διατηρείτο σταθερός κατά την περίοδο 1950-1980 έπεσε το 1990 στο 1.4! Φυσικά στην Αθήνα έχει κατέλθει κάτω από 1.2 ενώ στην Περιφέρεια συγκρατείται κατά περιοχές πάνω από 1.6.

 

Ας μη σπεύσουμε να μετριάσουμε τις εντυπώσεις από τον κίνδυνο που διατρέχουμε ως έθνος. Το πόρισμα της διακομματικής επιτροπής τονίζει ότι στην πραγματική αύξηση του πληθυσμού κατά τη δεκαετία του 70 κυρίως αλλά και του 80, συνετέλεσε η παλιννόστηση μεταναστών ιδίως μετά την πετρελαϊκή κρίση το 1973. Οι πλείστοι από τους παλιννοστούντες δεν επέστρεψαν στον τόπο που διέμεναν πριν από τη μετανάστευση, ούτε στην προηγούμενη απασχόλησή τους, αλλά εγκαταστάθηκαν στα αστικά κέντρα. Με τις οικονομίες τους στράφηκαν στην αγορά ακινήτων, με αποτέλεσμα να δοθεί βέβαια κάποια ώθηση στις εργασίες οικοδομικής από την άλλη όμως να χαθούν πολύτιμα κεφάλαια, που θα μπορούσαν να κινήσουν την μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση, βιοτεχνική ή άλλης μορφής. Η τιμή της κατοικίας ανέβηκε σημαντικά με την υπεραξία γης στις κεντρικές περιοχές, στις οποίες το σύστημα της αντιπαροχής ευνόησε κάποιους, ιδιοκτήτες και εργολάβους, και κατέστρεψε το παραδοσιακό χρώμα όλων των πόλεων!

Η περιφρόνηση προς τον πρωτογενή τομέα και η απροθυμία ενασχόλησης με εργασίες αυτού του είδους λόγω και των δυσχερειών, τις οποίες διδάξαμε να αποφεύγουν οι νέοι, είχε ως αποτέλεσμα να μειώνεται συνεχώς το ζωικό κεφάλαιο. Μάλιστα θα είχε αυτό συρρικνωθεί κατά πολύ περισσότερο αν τα τελευταία χρόνια δεν απασχολούνταν στη βοσκή αιγοπροβάτων Αλβανοί βοσκοί. Η σταδιακή απομάκρυνση του γεωργού από τη γη, με την οποία τόσο δεμένος ήταν παλιότερα, με τη μηχανική καλλιέργεια στην αρχή και με την καταστροφή του πλεονάζοντος καρπού συντελεί στην αλλοτρίωση του πιο υγιούς τμήματος του πληθυσμού της χώρας και σε νέα αστικοποίηση. Και μπορεί βέβαια να είναι στόχος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως η μείωση του αγροτικού πληθυσμού δεν βλέπουμε όμως εναλλακτικές προτάσεις για την απασχόληση του πληθυσμού που θα αστικοποιηθεί.

Τον ξεριζωμένο από τη γη του νεόκοπο αστό (όχι με την κοινωνική έννοια του όρου) τον αναμένει η εξαθλίωση και είναι φυσικό οι γενετικοί δείκτες να μειωθούν ακόμη περισσότερο. Τίποτε δεν φαίνεται να έχουμε διδαχτεί εκ του ότι αυτό γίνεται στις ημέρες μας με την Αθήνα, την οποία, αφού καταστρέψαμε, με την στρεβλή ανάπτυξη όπως λέμε, η καλύτερα με τον τερατώδη γιγαντισμό, επιχειρούμε να κάνουμε πιο υποφερτή για καταξίωση ανθρώπων δαπανώντας τεράστια ποσά που αποσπούμε από την Περιφέρεια, μη προσφέροντας στην τελευταία κάποια προοπτική αναπτύξεως. Ποτέ δεν έγινε σκέψη για κάποιο πρόγραμμα επιστροφής των ταλαίπωρων επαρχιωτών Αθηναίων στον τόπο καταγωγής τους. Και όχι μόνο αυτό δεν έγινε αλλά επαναλαμβάνεται το σφάλμα με την συμπρωτεύουσα.

Τι πρέπει να γίνει:

Η Πολιτεία πρέπει να προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς σε ουσιαστικά μέτρα για την ανάπτυξη της Περιφέρειας. Το λογότυπο, που συνεχώς επαναλαμβάνει το κέντρο «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα», δεν πείθει κανένα. Ζούμε με εντεινόμενη συνεχώς την εντύπωση ότι η συμπεριφορά του κέντρου απέναντι μας είναι αποικιακού τύπου! Δεδομένου ότι ο δείκτης γεννήσεων της Αττικής είναι ο χαμηλότερος της χώρας, ίσως και κάτω του 1.2 παιδιά ανά ζευγάρι, προβάλλοντας τον τρόπο ζωής των Αθηναίων στους επαρχιώτες, μέσω της μικρής οθόνης, δεν συντελούμε στην αύξηση των γεννήσεων. Πολλοί μας λέγουν, κι αν δεν μας το λένε το βλέπουμε, ότι η Ελλάδα έχασε το τραίνο της βιομηχανικής ανάπτυξης. Στον τρομερό ανταγωνισμό των μονοπωλίων οι τρίτοι δεν έχουν ελπίδα επιβιώσεως. Τι κρίμα για μια χώρα σαν την Ελλάδα να προμηθεύει το παστεριωμένο γάλα σε κτηνοτροφικές περιοχές μέσω Αθήνας!

Μία άλλη κατεύθυνση αναπτύξεως είναι αυτή της τυποποιήσεως και εμπορίας γεωργικών προϊόντων με το σήμα του οικολογικού. Η τάση είναι προς αύξηση καταναλώσεως τέτοιων προϊόντων, μεταξύ ενός στρώματος του αστικού πληθυσμού με υψηλότερο εισόδημα.

Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές πρέπει να δεχτούμε ότι το μέλλον ανήκει στους λαούς με σφριγηλό πληθυσμό και όχι σε γερασμένους που φαίνεται να ρυθμίζουν τα του κόσμου ενώ αδυνατούν να ρυθμίσουν τα του οίκου τους!

Όπως προαναφέραμε σημαντικός λόγος για την πτώση των γεννήσεων είναι η απεμπόληση των παραδοσιακών αξιών. Και φυσικά πρώτη διδάξασα αυτήν είναι η πρωτεύουσα. Τώρα μέσα από τη μικρή οθόνη επιχειρείται ένας άνευ προηγούμενου εκμαυλισμός των συνειδήσεων στο όνομα της ελευθερίας της πληροφόρησης. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί κατά γενική ομολογία έχουν υπερβεί κάθε όριο χυδαιότητες και ρυπαρότατος. Αν δεν ληφθέν αμέσως μέτρα καταστολής της κατηχήσεως στο έγκλημα ίσως αύριο θα είναι πολύ αργά. Η Ελλάδα το 2015 είχε 500.000 Έλληνες λιγότερο.

Το παρήγορο είναι ότι με τον καιρό συνειδητοποιούμε ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά. Τι περιμένουμε για να συνέλθουμε; Μια νέα εθνική συμφορά. Ας σπεύσουμε να προλάβουμε αυτή τη φορά. Κάλλιο Προμηθείς παρά Επιμηθείς.

Πηγή-Διαδίκτυο